۱ - اگر انسان از غیر کسب ، مالى بدست آورد مثلا چیزى به او ببخشند؛ و این مال از مخارج سالش زیاد آمد مستحب است که خمس آن را بدهد.(۶۶۸)
۲ - اگر انسان ارثى از خویشاوندى دور ببرد و نداند چنین خویشى دارد، و از مخارج سالش نیز زیاد بیاید، مستحب است خمس آن را بدهد.(۶۶۹)
۳ - چیزى را که انسان ، بابت زکات به فقیر مى دهد، لازم نیست به او بگوید که زکات است ؛ بلکه اگر فقیر خجالت بکشد، مستحب است به طورى که دروغ نشود به اسم پیشکش بدهد، ولى باید قصد زکات نماید.(۶۷۰)
۴ - بعد از جدا کردن زکات ، لازم نیست فورا آن را به مستحق بدهد؛ ولى اگر به کسى که مى شود زکات داد، دسترسى دارد، احتیاط مستحب است که دادن زکات را به تاءخیر نیندازد.(۶۷۱)
۵ - مستحب است که انسان زکات گاو، گوسفند و شتر را به فقیرهاى آبرومند بدهد، در دادن زکات نیز خویشان خود را بر دیگران ، و اهل علم و کمال را بر غیر آنان و کسانى را که اهل سؤ ال نیستند بر اهل سوال ، مقدم بدارد. اگر دادن زکات به فقیرى که از جهت دیگرى بهتر است ، مستحب مى باشد زکات را به او بدهد.(۶۷۲)
۶ - بهتر است که زکات را آشکارا و صدقه مستحبى را مخفى بدهند.(۶۷۳)
۷ - اگر کسى موقع غروب شب عید فطر، زکات فطره بر او واجب نیست ، تا بیش از ظهر روز عید، شرطهاى واجب شدن فطره در او پیدا شود، مستحب است که زکات فطره را بپردازد.(۶۷۴)
۸ - کسى که فقط به اندازه یک صاع (تقریبا سه کیلو) گندم و مانند آن دارد، مستحب است که زکات فطره را بدهد.(۶۷۵)
۹ - احتیاط مستحب است که زکات فطره را فقط به فقراى شیعه بدهد.(۶۷۶)
۱۰ - مستحب است که در دادن زکات فطره ، خویشان فقیر خود را بر دیگران مقدم دارد، بعد همسایگان فقیر را، سپس اهل علم فقیر را؛ ولى اگر دیگران از جهتى برترى داشته باشند، مستحب است که آنها را مقدم بدارد.(۶۷۷)
۱۱ - مکروه است که انسان از مستحق ، درخواست کند که زکاتى را که از او گرفته به او بفروشد.

Zugriffe: 2118