دعاى حضرت شعيب(ع)

شعيب يكى از پيامبران الهى بود كه در راه ابلاغ توحيد و هدايت مردم رنج ها برد و از نامردمان و پيروان شرك و شيطان مصيبت ها كشيد. مردمان مدين، هم در اعتقادات و باورها دچار گمراهى و كج انديشى بودند وهم در رفتارهاى اجتماعى به بيراهه مى رفتند و هم در دادوستداهل خيانت بودند. شعيب به فرمان الهى دامن همت به كمرزده به تبليغ توحيد ناب، و مبارزه با مفاسد اجتماعى و اقتصادى آنان مى پرداخت.
اما مردمى كه به باورهاى باطل و عادت هاى نادرست خو گرفته بودند شعيب را تخطئه و از باورها و سنّت هاى خود دفاع مى كردند. شعيب به آنان گفت: من قصدى به جز اصلاح تا آن جاكه بتوانم، ندارم. موفقيت من به دست خداست، بر او توكل كردم و به سوى او بازمى گردم.»
شعيب مردم را به توبه و توحيد فراخواند و از اين كه عذاب الهى، كه بر امّت هاى پيشين نازل شده، بر آنان نيز نازل شود آنان را بيم داد.
اما آن مردم به جاى هشيارى، شعيب را تهديد كردند كه اگر حرمت خويشانت نبود، تو را سنگسار مى كرديم.روشنگرى و مبارزه فرهنگى فكرى شعيب ادامه يافت تا آن هنگام كه سران كفر و جهل، شعيب و مؤمنان را
بر سر دوراهى قرار دادند و گفتند:
وَسِعَ رَبُّنا كُلَّ شَي ءٍ عِلْماً عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنا رَبَّنا افْتَحْ بَيْنَنا وَبَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَيْرُ الفاتِحِينَ؛
دانش پروردگار ما همه چيز را فرا گرفته است، بر خداوند توكل كرديم. بارالها، بين ما و اين مردم به حق داورى كن و تو بهترين داورانى.
نفرين شعيب مستجاب شد و عذاب الهى بر تبهكاران فرود آمد.

Zugriffe: 1467