دعاى بندگان با كمال الهى

ماگمان مى كنيم طلب مغفرت و آمرزش از خداوند بزرگ، مخصوص كسانى است كه كارهاى زشت و ناپسند انجام مى دهند و درپى گناه و فسق و فجور هستند، امّا آنان كه سر در فرمان حق دارند برايشان تقاضاى آمرزش و عفو معنا ندارد. اين پندار نادرست است، زيرا استغفار و طلب آمرزش پيامبران را در جاى جاى قرآن كريم مشاهده مى كنيم و تقاضاى عفو و بخشايش ائمه اطهار(ع) در احاديث و دعاها و مناجات ها بيش از موضوعات ديگر مى بينيم.
خداوند متعال در آيه 15 و16 سوره آل عمران مى فرمايد: آنها كه اهل صبر و راستى و عبادت و انفاق و استغفار سحرى هستند اين گونه دعا مى كنند:
رَبَّنا إِنَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْلَنا ذُنُوبَنا وَقِنا عَذابَ النَّارِ؛
بارالها، ما ايمان آورديم، گناهان ما را بيامرز و از عذاب آتش ما را نگه دار.

Zugriffe: 1622