آیات و روایات در این قسمتى از ارواح در عالم برزخ ، در شادى و نعمت خواهند بود، صریح مى باشند. اینک به برخى از آنها اشاره مى کنیم :
۱- سوره مبارکه (یس ) جریانى بدین قرار نقل شده است که : خداوند متعال دو پیامبر را به شهرى ارسال داشت اما اهل شهر ان دو را تکذیب کردند.
خداوند پیامبر سومى را به کمک آنها فرستاد و هر سه با هم مردم آن دیار را به توحید دعوت کردند. پس از تبلیغ آن ها و انکار مردم ، مرد منصف و عاقلى از دورترین نقاط شهر آمد و در گفته پیامبران دقت نمود و دانست که آن ها پیامبر مى باشند، لذا به به آن ها ایمان آورد و گفت : (( انى امنت بربکم فاسمعون )) .
او مردم را به دعوت قبول پیامبران فرا خواند ولى ان قوم نادان او را شهید کردند.
خداوند متعال شهادت او را چنین بیان مى فرماید:
(( قیل ادخل الجنه قال یا لیت قومى یعلمون بما غفرلى ربى و جعلنى من المکرمین )) (۱۷۳).
یعنى : (چون روح از بدنش خارج شد، به او گفته شد: به این بهشت داخل شو، (و او داخل شد) و گفت : اى کاش ! کشندگان من مى دانستند که خدایم مرا آمرزید و از محترمان گردانید).
این آیه شریفه صریح است در اینکه : بهشت برزخى و روحى وجود دارد که شهید بعد از شهادت ، روحش داخل آن مى شود. و لفظ (الجنه ) حاکى است که انجا محل نعمت ، شادى ، زندگى و سرور مى باشد. در المیزان مى فرماید: (( و المراد بالجنه ... جنه البرزخ دون الاخره )) امین الاسلام طبرسى در مجمع البیان مى گوید:
(( و فى هذا دلاله على نعیم القبر، یعنى : در این آیه ، دلالت بر نعمت قبر وجود دارد. ))
۲ - (( الذین تتوفاهم الملائکه طیبین یقولون سلام علیکم ادخلو الجنه بما کنتم تعملون )) . (۱۷۴)
یعنى : (انانکه ملائکه آنها را در حال پاک بودن از ظلم ، تحویل مى گیرند و قبض روح مى کنند، به انها مى گویند: سلام بر شما، داخل بهشت شوید در مقابل اعمالى که انجام مى دادید).
در آیه ۲۸ همین سوره مى فرماید: (( الذین تتوفاهم الملائکه ظالمى انفسهم ... ))
از مقابله این دو آیه شریفه معلوم مى شود که منظور از لفظ (طیبین ) پاک بودن از ظلم است . به هر حال این آیه مانند آیه شریفه اول صریح است در بهشت برزخى و نعمت ارواح پاکان . و اینکه و روح آنها به محض خروج از بدن ، در بهشت داخل خواهد شد. امتیاز این آیه با آیه گذشته و دو آیه بعدى - که خواهد آمد - در این است که : این آیه شامل شهدا و غیر شهدا مى باشد اما سه آیه دیگر، درباره شهیدان راه حق است .
این آیه در افاده بهشت بزرخى هیچ تفاوتى با آیه اول ندارد. ولى عجیب است که مفسران ، روایات برزخ را فقط در ذیل آیه اول نقل کرده اند بجز تفسیر صافى که یک روایت از امیرالمومنین - علیه السلام - در آن نقل کرده که راجع به برزخ مى باشد.
۳- (( و لاتحسبن الذین قتلوا فى سبیل الله امواتا بل احیاء عند ربهم یرزقون . فرحین بما اتاهم الله من فضله و یستبشرون بالدین لم یلحقوا بهم من خلفهم الا خوف علیهم و لا هم یحزنون )) (۱۷۵).
یعنى : (کسانى را که در راه خدا کشته شده اند، مرده مپندارید بلکه زنده اند و نزد پروردگار، روزى داده مى شوند. و به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده شادمانند. و درباره آنهایى که هنوز نمرده اند و خود را به آنها نرسانده اند، شاد هستند از اینکه ترس و غمى بر آنها نیست ).
به قولى این آیات شریفه درباره شهداى (بدر) و به قولى درباره شهداى (احد) نازل شده است . و در روایتى از حضرت باقرصلوات الله علیه - درباره هر دو مى باشد. ولى آیات به طور عموم و شامل همه شهدا در طول روزگار است . و تخصیص بردار نیست .
محتواى آیه شریفه کاملا روشن و قابل دقت است : شهدا زنده اند. روزى ذاده مى شوند. درباره دنیامانده ها ناراحت نیستند. راجع به نعمت خود، شادمانند. پس ارواح شهدا در عالم برزخ زنده اند. شعور دارند و از نعمت خداوندى لذت مى برند.
۴- (( و لا تقولوا لمن یقتل فى سبیل الله اموات بل احیاء ولکن لاتشعرون )) (۱۷۶).
یعنى : (به آنهایى که در راه خدا کشته مى شوند، مرده نگویید بلکه آنها زنده اند لکن شما نمى فهمید).
این آیه نیز صریح است در اینکه : شهدا در عالم برزخ زنده اند. و نباید به آنها (مرده ) اطلاق کنیم . امین الاسلام طبرسى مى فرماید: صحیح است که آنها تا بر پا شدن قیامت ، حقیقتا زنده اند. و نیز مى فرماید: در این آیه دلالت بر صحت مذهب مذهب ما وجود دارد که عقیده داریم به سؤ ال قبر و ثواب مؤ من و عقاب گناهکاران چنانکه اخبار در این باره فراوان است .
این آیات درباره اهل نعمت در عالم برزخ بود. اما آیاتى که راجع به اهل عذاب در برزخ است به قرار ذیل مى باشد:
Zugriffe: 1143