مطلب دوّم در زيارت امامزادگان عظام و شاهزادگان عاليمقام كه قبورشان محلّ فيوضات و بركات و موضع نزول رحمت و عنايت الهيّه است و علماى اعلام تصريح فرموده اند به استحباب زيارت قبور ايشان و بحمداللّه تعالى در غالب بلاد شيعه قبورشان موجود بلكه در قُرى و بَريَّه و اطراف كوهها و درّه ها پيوسته ملاذ درماندگان و ملجاء واماندگان و پناه مظلومين و موجب تسلّى دلهاى پژمردگان بوده و خواهند بود تا يوم قيامت و از بسيارى از ايشان كرامات و خوارق عادات مشاهده شده لكن مستور نماند كه امامزاده اى كه انسان به اطمينان خاطر محض درك فيوضات و كشف كربات بار سفر بندد و شَدّرحال كند به سمت قبر شريفش بايد دو مطلب را اوّل درست كرده آنگاه قصد مقصد كند اوّل جلالت قدر و عظمت شاءن صاحب آن مرقد علاوه بر شرافت نسب آنچه از كتب احاديث و انساب و تواريخ معلوم شود دوّم معلوم بودن قبر آن سيّد جليل و صحّت نسبت قبر به او و جمع بين اين دو بسيار كم است و ما در كتاب هديّة الزائر به ذكر جمعى از ايشان اشاره نموديم و در نفثة المصدور و منتهى الامال اشاره به محسن بن حسين عليه السلام نموديم و چون اين كتاب را گنجايش ذكر نيست اقتصار مى كنيم به ذكر دو نفر از ايشان .

 

Zugriffe: 1411